وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ] « 1 » . از مرد و زن ، هر كس كار شايسته انجام دهد در حالى كه مؤمن است ، مسلماً او را به زندگى پاك و پاكيزه‌اى زنده مىداريم و پاداششان را بر پايهء بهترين عملى كه همواره انجام مىداده‌اند ، مىدهيم . آرى ، ايمان كه تركيبى از معرفت و عشق حقيقى انسان به خدا و شؤون خداست ، باعث مىگردد كه انسان در نيّت نسبت به هر عملى ، خدا را در نظر گرفته و او را به عنوان مقصد انتخاب نمايد و منظورش از انجام عمل رسيدن به رضا و لقا و قرب او باشد ؛ در اين صورت عملش كه بر اساس آن منظور و نيّت انجام مىگيرد ، عمل صالح و نتيجهء آن عمل صالح ، حيات طيّبه و نتيجهء آن حيات طيّبه ، سعادت ابدى در عالم آخرت است . بياييد با كمال خلوص از حضرت دوست بخواهيم كه از شراب عشق و ايمان و معرفت و محبت ، آن چنان كه به اوليا و عاشقانش چشانيد ، به ما هم بچشاند ، تا از اين رهگذر ، مست شويم و رقص‌كنان به عالم قدس و معنى پا گذاشته و همهء وجود را فداى خاك آن آستان مقدّس كنيم . ما كه تا امروز هدفى جز دنيا و شكم و شهوت نداشتيم و همهء حركات ما و فعاليت‌هاى اعضا و جوارح ما بر اساس اين هدف بوده چه سودى برديم و به كدام رشد و كمال رسيديم و با صرفِ نقد عمر و لحظات غيرقابل جبران ، چه دريافت كرده‌ايم ؟ ! در فرداى نزديك كه پرده‌ها كنار رود ، روشن مىشود كه از خرج كردن عمر

--> ( 1 ) - نحل ( 16 ) : 97 .